Elisabeth-parochie Midden Zeeuwsch-Vlaanderen Geloofsgemeenschap  Westdorpe

In de Middeleeuwen hoorde Westdorpe onder het Axeler Ambacht. We hebben het dan over de 12e eeuw. In 1404 was er een grote overstroming, (een Elisabeth-vloed) die een gedeelte van het dorp vernietigde. In 1440 gebeurde dat nog een keer en in 1480 voor de derde keer. In 1559 stond Westdorpe nog als parochie behorende tot het bisdom Gent op kaarten ingetekend. In 1617 werd de Autrichenpolder ingedijkt en kwamen verschillende mensen uit Vlaanderen er wonen. Vanaf 1680 kwam een priester uit Zelzate of van nog verder weg in Westdorpe regelmatig een kerkdienst houden. In 1702 was er een kerkschuur vlak bij de huidige kerk. In 1720, het jaar van de oprichting van de parochie van Sas van Gent, mochten ook in de Autrichenpolder kerkdiensten worden gehouden.

Het jaar daarna werd op de zondag na O.L. Vrouw Visitatie (2 juli) een plechtige kermis gehouden. Dat gebruik wordt tot vandaag toe nog steeds gehandhaafd. In 1746 kreeg men een eigen priester in de persoon van Jacobus de Decker. Toen deze in 1764 vertrok, probeerde de parochie van Sas van Gent te verhinderen dat er een nieuwe priester zou komen.  De parochie van Sas van Gent was immers voor haar inkomsten voor een deel afhankelijk van de poortpacht die de inwoners van de Autrichenpolder moesten betalen, als zij in Sas van Gent ter kerke gingen. Pas in 1796 bij de Franse Revolutie kon men weer een eigen kerkje bouwen.

Zoals in alle andere plaatsen van onze regio werd op het einde van de 19e eeuw een nieuwe kerk met pastorie gebouwd. In 1887 werd de kerk voor ƒ 52.000 gebouwd door Ed. Plasschaert uit Westdorpe. Het was een kruisbasiliek net een toren van 50 meter hoog. In 1936 werd de kerk verfraaid met schilderwerk en nieuwe gebrandschilderde ramen.

Op 21 mei 1940 werd zij door terugtrekkende Belgische (Waalse) troepen opgeblazen en door brand vernietigd. Bij de brand gingen veel kostbaarheden, onder meer bijna alle parochieboeken, verloren. Men kerkte daarna in verschillende loodsen en schuren, tot op 15 augustus van dat jaar de schuur van Gerard Dellaert als vaste noodkerk in gebruik kon worden genomen.

Bijna onmiddellijk probeerde men te beginnen met nieuwbouw, maar pas na de oorlog kon het werk worden voltooid. Op 20 november 1947 wijdde de toenmalige bisschop van Breda, mgr. Jos Baeten, de nieuwe kerk in.  “Grootser en majestueuzer is ze uit haar as verrezen,” schreven A. Pluym en J. Thomas in 1964. Wonder boven wonder ontkwam het vlak voor de oorlog opgerichte H. Hartbeeld aan de vernietiging. Het is bewaard gebleven en staat voor de kerk. Het is schoongemaakt en in 2006 gerestaureerd.

De kerk heeft een enorm priesterkoor, met in de absis een muurschildering van het Lam op het boek met de zeven zegels uit de Apocalyps. Er is een groot en zeer breed middenschip. De zijbeuken zijn zijgangen naar het priesterkoor. Het hoofdaltaar, de zijaltaren en de preekstoel vormen één kunstzinnig geheel. De grote, op hout geschilderde, kruisweg in de zijgangen eindigt met de Opstanding.

Boven de ingang is een prachtig gebrandschilderd raam aangebracht dat voor de oude kerk besteld was bij de kuntschilder-glazenier Ysabie uit Gent. Voordat het raam geplaatst kon worden brandde de kerk af. Bij de nieuwbouw werd er rekening mee gehouden dat het bestelde glasraam geplaatst kon worden. Het is enkele jaren geleden gerestaureerd. Het stelt het Laatste Oordeel voor. Boven de biechtstoelen zijn evangelieverhalen afgebeeld: de verloren zoon en de voetwassing door Maria.

Tot 1988 had Westdorpe een eigen pastoor. Daarna begon de samenwerking met Sas van Gent en Zandstraat en korte tijd later met Philippine. Rond 1990 werd er een grote actie ondernomen om het kerkdak te restaureren en werd het parochiekerkhof uitgebreid, zodat de overledenen weer in de eigen grond van Westdorpe begraven konden worden.

Er is een zeer actieve werkgroep die zorgt voor het onderhoud van het kerkhof en de omgeving van de kerk.

voorbeeldig onderhouden kerkhof te Westdorpe

De samenwerking met de andere parochies leidde uiteindelijk tot één bestuur: de Personele Unie Kanaalzone-Zuid. Dat laatste bestuur kreeg eervol ontslag en werd opgeheven bij de oprichting van de Elisabeth-parochie in 2003.

naar begin van de pagina